Τα θηλώματα προκύπτουν ως αποτέλεσμα μόλυνσης του ανθρώπινου σώματος από έναν ιό. Υπάρχει μια ποικιλία ειδών παθογόνων, 32 από τα οποία είναι παθογόνα.
Μια φωτογραφία με περιγραφή θα βοηθήσει στον προσδιορισμό της ταξινόμησης των θηλωμάτων, καθώς και του βαθμού και του σταδίου ανάπτυξης του ιού. Η διάγνωση και η θεραπεία γίνονται από δερματολόγο ή ανοσολόγο. Είναι απαραίτητο να παρακολουθείται η κατάσταση του νεοπλάσματος, καθώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εκφύλισης των ιστών.
Αιτίες θηλωμάτων, γενικά συμπτώματα
Το θηλώμα είναι μια θηλώδης ανάπτυξη που εμφανίζεται στην επιφάνεια του δέρματος ή των βλεννογόνων. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα νεοπλάσματα είναι καλοήθη. Τα κακοήθη θηλώματα είναι σπάνια.
Ο ιός υπάρχει στο σώμα κάθε ανθρώπου. Η εμφάνιση κονδυλωμάτων εμφανίζεται υπό την επίδραση αρνητικών παραγόντων, στο πλαίσιο των οποίων μειώνεται η ανοσία.
Οι αιτίες της μόλυνσης στο σώμα είναι οι εξής:
- ακατάσχετη σεξουαλική ζωή χωρίς τη χρήση ειδικού προστατευτικού εξοπλισμού.
- μεταβολική διαταραχή?
- Μείωση της άμυνας του σώματος.
- κακές συνήθειες (αλκοόλ, τσιγάρο και κατάχρηση ναρκωτικών).
- ασθένειες του πεπτικού συστήματος?
- Μη τήρηση απλών κανόνων προσωπικής υγιεινής.
Κατά τη διάρκεια του τοκετού, η πιθανότητα να μολυνθεί το μωρό αυξάνεται εάν ο ιός βρίσκεται στο σώμα της μητέρας. Ο κίνδυνος μόλυνσης υπάρχει όταν ένα άτομο βρίσκεται σε δημόσιους χώρους. Τα παθογόνα των ιογενών λοιμώξεων εγκαθίστανται επίσης σε γύρω αντικείμενα, δηλαδή σε αντικείμενα που εισέρχονται στο σώμα αμέσως μετά την επαφή.
Η ανάπτυξη της νόσου συνοδεύεται από έντονα συμπτώματα, το κύριο σύμπτωμα των οποίων είναι η εμφάνιση νεοπλάσματος στο σώμα (κονδυλώματα, κονδυλώματα θηλώματος).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα άτομο μπορεί επίσης να εμφανίσει τα ακόλουθα συμπτώματα:
- το δέρμα στη θέση του κονδυλώματος γίνεται κόκκινο.
- εμφανίζεται κνησμός?
- το δέρμα στεγνώνει και ξεφλουδίζει.
- Εμφανίζεται μυρμήγκιασμα.
Εάν η περιοχή εντοπισμού είναι τα γεννητικά όργανα, το άτομο φοβάται επίσης την ενόχληση κατά τη μετακίνηση. Επιπλέον, η κλινική εικόνα της παθολογικής κατάστασης εξαρτάται από τον τύπο του θηλώματος και τα συνοδά νοσήματα στο σώμα. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν δερματολόγο και να ξεκινήσετε τη θεραπεία.
Τύποι θηλωμάτων με περιγραφές
Τύποι θηλωμάτων (μια φωτογραφία με περιγραφή θα βοηθήσει στην αναγνώριση του όγκου) στους ανθρώπους:
| Τίτλος | Περιγραφή | |
| Συνηθισμένο | Τα χυδαία κονδυλώματα είναι πιο συχνά σε νεαρά άτομα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η πληγείσα περιοχή είναι τα δάχτυλα. Η αιτία είναι βλάβες του δέρματος, μυκητιασικές ασθένειες ή οι αρνητικές επιπτώσεις των χημικών ουσιών. Τα μικρά θηλώματα προεξέχουν πάνω από το δέρμα και έχουν χρώμα σάρκας. Δεν αποτελούν απειλή για την ανθρώπινη ζωή εάν δεν καταστραφούν κατά τη διάρκεια των μέτρων υγιεινής. | |
| σαν κλωστή | Θηλώματα που σχηματίζονται σε ένα λεπτό μίσχο στις μασχάλες, στους μαστικούς αδένες, στο λαιμό ή στο πρόσωπο. Το χρώμα του νεοπλάσματος είναι χρώματος σάρκας. Η βλάβη στο κονδυλωμάτων του νήματος προκαλεί ελαφρά αιμορραγία, η οποία εξαφανίζεται γρήγορα. Για θεραπεία χρησιμοποιείται λέιζερ ή κρυοκαταστροφή. | |
| Επίπεδη | Ο κλασικός τύπος κονδυλωμάτων, που χαρακτηρίζεται από μια ελαφρά κίτρινη απόχρωση. Εμφανίζεται στο πρόσωπο, τα πόδια και το σώμα. Λόγω του αρνητικού αντίκτυπου σε αυτά, οι αυξήσεις φλεγμονώνονται και προκαλούν φαγούρα. Τα επίπεδα θηλώματα συνήθως αφαιρούνται χειρουργικά, ειδικά εάν παθαίνουν συχνά βλάβη και προκαλούν ενόχληση. | |
| μυτερό | Κονδυλώματα που εμφανίζονται στη βουβωνική χώρα και τα γεννητικά όργανα μετά από σεξουαλική επαφή χωρίς προστασία. Τα μυτερά θηλώματα χαρακτηρίζονται από ταχεία ανάπτυξη, σύντηξη και ανώμαλη επιφάνεια. Εάν ένας τέτοιος όγκος υποστεί βλάβη, ο κίνδυνος δευτερογενούς μόλυνσης αυξάνεται. Ένας επικίνδυνος τύπος κονδυλωμάτων που πρέπει να αντιμετωπίζεται υπό ιατρική παρακολούθηση. |  |
| Λεβαντόφσκι Λουτς | Νεοπλάσματα σπάνιας μορφής που εμφανίζονται κυρίως σε παιδιά. Περιοχή εντοπισμού: χέρια, πόδια. Τα θηλώματα έχουν σκούρο χρώμα. Η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη επειδή τέτοιες αναπτύξεις μπορεί να εκφυλιστούν σε κακοήθεις όγκους. | |
| Πελματιαία | Σχηματίζονται κονδυλώματα στα πόδια. Όταν κινούνται, προκαλούν δυσφορία και μερικές φορές οδυνηρές αισθήσεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τέτοια κονδυλώματα εμφανίζονται στα παιδιά και εξαφανίζονται από μόνα τους. | |
| έφηβος | Ένας σπάνιος τύπος θηλώματος που διαγιγνώσκεται σε μικρά παιδιά. Η μόλυνση ενός μικρού οργανισμού είναι πιο συχνή κατά τη διάρκεια του τοκετού εάν η μητέρα έχει κονδυλώματα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Στην επιφάνεια του στοματικού βλεννογόνου εμφανίζονται νεανικά θηλώματα. Επηρεάζουν επίσης τις φωνητικές χορδές και βλάπτουν τη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος. | |
| Θηλωμάτωση | Μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία υπάρχει μεγάλη αύξηση και εξάπλωση των κονδυλωμάτων σε όλο το ανθρώπινο σώμα. Αυτή είναι μια γενικευμένη μορφή της νόσου που εμφανίζεται συχνότερα στο πρόσωπο, τα χέρια ή την περιοχή των γεννητικών οργάνων. Η βλάβη στη βλεννογόνο μεμβράνη ή στα εσωτερικά όργανα είναι απειλητική για τη ζωή. |
Ένας δερματολόγος θα σας βοηθήσει να κάνετε μια ακριβή διάγνωση. Ένας ειδικός θα επιλέξει την πιο αποτελεσματική θεραπεία για την πρόληψη πιθανών επιπλοκών. Είναι σημαντικό να διακρίνουμε ένα κονδυλωμάτων γιατί πολλές δερματικές παθήσεις συγχέονται με αυτό (κάλλος).
Τι λένε οι ιστότοποι τοπικής προσαρμογής;
Οι τύποι θηλωμάτων (μια φωτογραφία με μια περιγραφή επιτρέπει μια προκαταρκτική διάγνωση) ταξινομούνται κατά εντοπισμό.
Ένας δερματολόγος μπορεί πιθανώς να προσδιορίσει την αιτία μιας ιογενούς λοίμωξης:
| Τίτλος | Περιγραφή |
| κεφάλι | Ο κύριος λόγος είναι μια ιογενής ή βακτηριακή μόλυνση του σώματος όταν ενεργοποιείται ένα αδρανές παθογόνο. |
| πρόσωπο | |
| βλέφαρα | |
| λαιμός | Τα κονδυλώματα στον λάρυγγα είναι πιο συχνά σε άτομα που καταπονούν τακτικά τις φωνητικές τους χορδές (δάσκαλοι, ηθοποιοί, εκφωνητές). |
| γλώσσα | Η πρώτη που υποφέρει από τις επιπτώσεις του ιού των θηλωμάτων είναι η γλώσσα, στην οποία εμφανίζονται μικρά εξογκώματα με λευκούς κόκκους. |
| λαιμός | Τα ερεθίσματα περιλαμβάνουν το άγχος, την υπερβολική εργασία, τα κρυολογήματα και τη λήψη αντιβιοτικών. |
| μαστικοί αδένες | Η αιτία του θηλώματος είναι η χρήση εσωρούχων και η συχνή εφίδρωση. |
| Σεξουαλικά όργανα (εξωτερικά και εσωτερικά) | Η εμφάνιση κονδυλωμάτων σε οικεία μέρη υποδηλώνει μόλυνση του σώματος με σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ανοσία. |
| σώμα | Τα κονδυλώματα προκύπτουν από συχνή βλάβη του δέρματος ή επαφή με διάφορους ερεθιστικούς παράγοντες. |
Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία του σχηματισμού θηλωμάτων. Μόνο μετά τη διάγνωση ο γιατρός συνταγογραφεί θεραπεία.
Μη επικίνδυνοι και επικίνδυνοι τύποι HPV
Τα περισσότερα κονδυλώματα είναι αβλαβή για τον άνθρωπο και μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν. Ωστόσο, υπάρχουν νεοπλάσματα με υψηλή ογκογονικότητα που προκαλούν κακοήθεις διεργασίες.
Υπάρχει η ακόλουθη ταξινόμηση τέτοιων θηλωμάτων:
| Τίτλος | Περιγραφή |
| Χαμηλή γονιδιακή ομάδα | Στελέχη 1-5, 7, 10, 12, 14-15, 17, 19, 20-24, 26-29, 57. Χαρακτηρίζονται από το σχηματισμό ανομοιόμορφων γκρίζων κονδυλωμάτων. |
| Ομάδα με χαμηλό ογκογόνο κίνδυνο | Φυλές 6, 11, 42-44, 53-55. Οι αυξήσεις συνδέονται συχνότερα με αυχενικά κονδυλώματα. |
| Ομάδα με μέσο ογκογόνο κίνδυνο | Στελέχη 31, 33, 35, 52 και 58. Τα κονδυλώματα εμφανίζονται συχνότερα στην επιφάνεια της βλεννογόνου μεμβράνης των γεννητικών οργάνων. Υπάρχει κίνδυνος μετασχηματισμού του προσβεβλημένου ιστού. Σε πρώιμο στάδιο της νόσου, τα συμπτώματα μπορούν να εξαλειφθούν με τη βοήθεια ανοσοδιεγερτικών φαρμάκων. |
| Ομάδα με υψηλό ογκογόνο κίνδυνο | Στελέχη 16, 18, 36, 39, 45, 51, 56, 59 και 68. Ιδιαίτερα επικίνδυνα κονδυλώματα που υποδηλώνουν προκαρκινική κατάσταση και απαιτούν άμεση θεραπεία. |
Ένας δερματολόγος και μια ολοκληρωμένη διάγνωση θα σας βοηθήσουν να κάνετε μια ακριβή διάγνωση. Δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία καθώς αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο για την υγεία σας.
Ποιος είναι ο κίνδυνος για γυναίκες και άνδρες;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα θηλώματα δεν είναι απειλητικά για τη ζωή.
Αλλά υπό την επίδραση πολλών αρνητικών παραγόντων, ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών αυξάνεται:
| Τίτλος | Περιγραφή | |
| Αυχενική δυσπλασία | Μια προκαρκινική κατάσταση που περιλαμβάνει μια αλλαγή στη δομή της επένδυσης του τραχήλου της μήτρας. Το επιθήλιο πυκνώνει, μεγαλώνει και η ωρίμανση της κυτταρικής στιβάδας επιδεινώνεται και αποβάλλεται. |  |
| Καρκίνωμα | Μια κακοήθης νόσος που προσβάλλει διάφορα εσωτερικά όργανα. Ο όγκος διαιρείται χαοτικά και αναπτύσσεται γρήγορα σε γειτονικούς ιστούς. | |
| Ανικανότητα | Μια ασθένεια στην οποία η στύση είναι εξασθενημένη και εμφανίζεται σεξουαλική ανικανότητα. |
Πολλά κονδυλώματα που εμφανίζονται σε ανοιχτές περιοχές του σώματος προκαλούν σοβαρή συναισθηματική δυσφορία και επηρεάζουν την αυτοεκτίμηση του ατόμου. Ωστόσο, ο κύριος κίνδυνος είναι ο κίνδυνος εκφυλισμού των ιστών σε κακοήθη όγκο.
Τι δείχνει το χρώμα του θηλώματος;
Ένα θηλώμα είναι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης μιας ιογενούς λοίμωξης (HPV). Οι νέοι βλαστοί έρχονται σε διαφορετικούς τύπους και χρώματα, επιβεβαιώνονται από μια φωτογραφία με μια περιγραφή. Εάν δεν υπάρχουν παράπονα ή εμφανείς δυσλειτουργίες, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Εάν υπάρχουν οπτικές αλλαγές, ειδικά εάν επηρεάζουν το χρώμα, η νοσηλεία είναι απαραίτητη.
| Τίτλος | Περιγραφή |
| Κόκκινο κονδυλωμάτων | Αρχικά το θηλώμα μπορεί να έχει αυτό το χρώμα. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αλλάζει το χρώμα της σάρκας του σε κόκκινη απόχρωση ως αποτέλεσμα βλάβης, μετά από άγχος ή κατά τη διάρκεια θεραπείας με ορμονικά φάρμακα. |
| Μαύρο θηλώμα | Η αιτία της σκουρόχρωμης ανάπτυξης μπορεί να είναι μια βακτηριακή μόλυνση του ανθρώπινου σώματος, μια παθολογική επίδραση ή η χρήση ορισμένων φαρμάκων. Το ίδιο ισχύει και για τη βλάβη στην επιφάνεια του θηλώματος. |
| Καφέ κονδυλώματα | Μετά τη θεραπεία με μέσα για την αφαίρεση των θηλωμάτων, εμφανίζεται μια αλλαγή στο χρώμα του κονδυλώματος. Λόγω της συστηματικής βλάβης, η ανάπτυξη γίνεται επίσης καφέ. |
| Λευκό θηλώμα | Ένα ανοιχτό χρώμα υποδηλώνει επιδείνωση της αυξητικής διατροφής. Αυτό συμβαίνει όταν το σώμα καταπολεμά και νικάει μόνο του τον ιό. Σε αυτή την κατάσταση, το κονδυλώματα πεθαίνει από μόνο του. |
Η αλλαγή χρώματος του θηλώματος συμβαίνει κατά την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο να επισκεφθείτε έναν δερματολόγο για να βεβαιωθείτε ότι δεν θα προκύψουν επιπλοκές.
Πώς μπορεί να προσδιοριστεί το είδος της ανάπτυξης;
Τύποι θηλωμάτων (μια φωτογραφία με μια περιγραφή δείχνει πώς μπορεί να μοιάζει μια ανάπτυξη) θα βοηθήσουν στον προσδιορισμό μιας ολοκληρωμένης εξέτασης. Ο γιατρός συνταγογραφεί όργανα και εργαστηριακές εξετάσεις στον ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη την κατάστασή του και τα παράπονά του.
| Τίτλος | Περιγραφή |
| Κολκοσκόπηση | Μια διαγνωστική μέθοδος που χρησιμοποιεί οξικό οξύ. |
| Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) | Η εξέταση βοηθά στον προσδιορισμό όχι μόνο του ιού των θηλωμάτων, αλλά και άλλων ασθενειών. |
| Βιοψία | Ο ειδικός αφαιρεί ένα μικρό κομμάτι του κονδυλώματος για να προσδιορίσει το είδος της ανάπτυξης στο εργαστήριο. |
Η υπερηχογραφική εξέταση (υπερηχογράφημα) βοηθά στην επιβεβαίωση ή την απόρριψη της ανάπτυξης θηλώματος στο ανθρώπινο σώμα.
Αντιϊκή θεραπεία
Στη σύνθετη θεραπεία, ειδικά φάρμακα λαμβάνονται από το στόμα. Η αφαίρεση του θηλώματος δεν είναι αρκετή. Είναι απαραίτητο να καταπολεμηθεί ο ιός που προκάλεσε την εμφάνισή του.
Εάν επηρεαστεί η στοματική κοιλότητα, συνιστάται έκπλυση με αντισηπτικούς παράγοντες.
Ενίσχυση της ανοσίας
Οι τύποι θηλωμάτων (μια φωτογραφία με μια περιγραφή θα βοηθήσει στον ακριβή προσδιορισμό του τύπου ανάπτυξης) είναι διαφορετικοί, αλλά όλοι δείχνουν ότι ένα άτομο έχει ασθενή ανοσία. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η άμυνα του οργανισμού.
Πολλοί ανοσοδιεγερτικοί παράγοντες έχουν επίσης αντιικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Στα αρχικά στάδια της νόσου, μπορείτε επιπλέον να χρησιμοποιήσετε εξωτερικά φάρμακα (γέλες, αλοιφές).
Εξοπλισμός αφαίρεση σχηματισμών
Η αφαίρεση κονδυλωμάτων μέσω υλικού συνταγογραφείται σε ασθενείς στις ακόλουθες περιπτώσεις:
- συχνή βλάβη και φλεγμονή των θηλωμάτων υπό την επίδραση αρνητικών παραγόντων (διακυμάνσεις θερμοκρασίας, τριβή, αυξημένη υγρασία).
- ενεργή ανάπτυξη όγκων.
- δυσλειτουργία του προσβεβλημένου ιστού δέρματος.
- ο πιθανός κίνδυνος ενός κονδυλώματος, υψηλός κίνδυνος εκφυλισμού του.
- Σχεδιασμός εγκυμοσύνης.
Οι ακόλουθες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση των θηλωμάτων:
| Τίτλος | Περιγραφή |
| Λέιζερ | Η πιο αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος ελέγχου των κονδυλωμάτων που μπορεί να αφαιρέσει όγκους από οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Υπό την επίδραση του λέιζερ, το κονδυλωμάτων εξατμίζεται, αφήνοντας πίσω αγγεία που αιμορραγούν, στη θέση τους σχηματίζεται μια κρούστα. Μετά από λίγο εξαφανίζεται από μόνο του. Η πήξη με λέιζερ δεν αφήνει σημάδια. |
| Μέθοδος ραδιοκυμάτων | Κατά τη λειτουργία χρησιμοποιείται ραδιομαχαίρι. Η πήξη των αιμοφόρων αγγείων εξασφαλίζει ελάχιστο τραύμα. |
| Κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο | Οι χαμηλές θερμοκρασίες χρησιμοποιούνται για την κατάψυξη των θηλωμάτων. Το υγρό άζωτο εφαρμόζεται με ειδικό απλικατέρ, το κονδυλωμάτων ασπρίζει και πέφτει. Η περιοχή θεραπείας γίνεται ελαφρά φλεγμονή και κόκκινη. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, σχηματίζεται μια κρούστα, κάτω από την οποία αρχίζει η διαδικασία σχηματισμού του επιθηλίου. Ο κίνδυνος δημιουργίας ουλών είναι ελάχιστος. |
| Ηλεκτροπηξία | Το ηλεκτρικό ρεύμα χρησιμοποιείται για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων. Κατά τη διάρκεια της ηλεκτροπηξίας, το θηλώμα κόβεται και τα αιμοφόρα αγγεία συγχωνεύονται, μειώνοντας την πιθανότητα αιμορραγίας. |
Συνιστάται η ελάχιστα επεμβατική θεραπεία όλων των τύπων θηλωμάτων με πλήρη χρήση αντιιικών και ανοσοδιεγερτικών φαρμάκων. Ο κίνδυνος υποτροπής παραμένει ακόμη και μετά την επιτυχή αφαίρεση του όγκου.
Λαϊκές συνταγές
Οι συνταγές από μάγισσες και θεραπευτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση των θηλωμάτων, αλλά θα πρέπει να επιλέξετε μια θεραπεία μαζί με το γιατρό σας. Πολλά συστατικά που χρησιμοποιούνται μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες ή μεμονωμένες αντιδράσεις.
Οι ακόλουθες μέθοδοι θα σας βοηθήσουν να αφαιρέσετε τα κονδυλώματα στο σπίτι:
| Τίτλος | Συνταγή μαγειρικής | Εφαρμογή |
| Celandine | Ένα πράσινο και νεαρό φυτό πρέπει να κοπεί, να κοπεί και να στύψει το ζουμί του. | Ο χυμός Celandine απλώνεται στο κονδυλωμάτων, τρίβεται καλά και κλείνεται με γύψο, ο οποίος πρέπει επίσης να λαδωθεί εκ των προτέρων. Συνιστάται η επανάληψη της διαδικασίας κάθε δεύτερη μέρα. |
| Σκόρδο | Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε 2-3 σκελίδες σκόρδο. Προσθέστε 2 κουτ. οποιαδήποτε κρέμα. Ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά. | Ο πολτός που προκύπτει πρέπει να τοποθετηθεί στο θηλώμα, να καλύπτεται με επίδεσμο και να καλύπτεται με επίδεσμο. Μετά από 2-3 ώρες, αφαιρέστε τη κομπρέσα και ξεπλύνετε την υπό θεραπεία περιοχή με ζεστό, καθαρό νερό. Συνιστάται η διεξαγωγή των διαδικασιών καθημερινά για 10 ημέρες. |
| Μελίσσα | Ρίχνουμε βραστό νερό πάνω από τα φύλλα του φυτού, τα αφήνουμε να βράσουν για 30-40 λεπτά και τα σουρώνουμε. | Το αφέψημα που προκύπτει πρέπει να πίνεται σε 3-5 δόσεις όλη την ημέρα. |
Οι λαϊκές θεραπείες στεγνώνουν τα κονδυλώματα, τα καίνε και τους στερούν τη διατροφή μέσω του κυκλοφορικού συστήματος. Τα φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα ενισχύουν επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της αυτοθεραπείας;
Η αυτοθεραπεία στο σπίτι μπορεί να έχει κάτι περισσότερο από παρενέργειες. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εξέλιξης της νόσου και εκφυλισμού των προσβεβλημένων ιστών. Επομένως, είναι σημαντικό να συνεργαστείτε με τον δερματολόγο σας για να δημιουργήσετε ένα σχέδιο θεραπείας.
Εμβολιασμός
Ο ιός των θηλωμάτων μπορεί επίσης να κατασταλεί μέσω εμβολιασμού. Το Gardasil χρησιμοποιείται πιο συχνά για αυτό. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο εμβολιασμός πραγματοποιείται μεταξύ 9 και 17 ετών για την πρόληψη μόλυνσης του σώματος στην αρχή της σεξουαλικής δραστηριότητας.
Ο εμβολιασμός γίνεται τρεις φορές το χρόνο. Το εμβόλιο είναι πολύ αποτελεσματικό γιατί σχηματίζει μόνιμη ανοσία στον ιό στον ανθρώπινο οργανισμό στο 96% των περιπτώσεων.
Η θεραπεία των θηλωμάτων δεν βοηθά στην πλήρη απαλλαγή από τον ιό, αλλά είναι δυνατό να αποφευχθεί η επανειλημμένη επανεμφάνιση των κονδυλωμάτων. Η μέθοδος θεραπείας εξαρτάται από τον τύπο του όγκου, τον οποίο πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξετε μαζί με τον δερματολόγο σας.
Μια φωτογραφία με περιγραφή σάς επιτρέπει να κάνετε μια διάγνωση εκ των προτέρων και να υποβληθείτε σε διαγνωστικές μεθόδους που θα επιβεβαιώσουν ή θα διαψεύσουν τις υποθέσεις του ειδικού. Δεν συνιστάται ανεξάρτητη θεραπεία, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.